
နိဒါန်း
လွန်လေပြီးသောအခါ ကာလဝိဝါဒမရှိသော ရှေးရှေးမွန်ရာ၌ ဗာရဏသီပြည်၌ ဗြဟ္မဒတ်မင်း မင်းပြုတော်မူသည် ဖြစ်အံ့။ ထိုမင်းတရားကား အလွန်တရားမျှတ၍ ပြည်သူပြည်သားတို့၏ ချစ်ခင်မြတ်နိုးခြင်းကို ခံရတော်မူ၏။ သို့သော်လည်း ပညာဉာဏ်အရာ၌ကား အနည်းငယ် ချို့ယွင်းလျက် ရှိတော်မူ၏။ မင်းတရားကြီး၏ အပါးတော်၌ကား မဟာဥမ္မဂ္ဂမည်သော မျောက်လောကီပညာရှိကြီး တစ်ဦး ရှိလေသည်။ ထိုမျောက်ကား အလွန်အကင်းပါး၍ ပညာဉာဏ်ပြည့်စုံ၏။ အလုံးစုံသော အတတ်ပညာတို့ကို တတ်မြောက်၏။ မင်းတရားကြီးကား ထိုမျောက်ကို အလွန်အားထားရ၏။
ဇာတ်လမ်း
တစ်နေ့သ၌ မင်းတရားကြီးသည် မဟာဥမ္မဂ္ဂမျောက်ကို ခေါ်တော်မူ၍ ဤသို့ မိန့်တော်မူ၏။
“အမတ်သူမြတ် လောကီပညာရှိကြီး၊ ငါကား ယနေ့ ရေကစားတော်မူမည်ဟု အကြံရှိ၏။ မင်းချင်းတို့အား ငါ့အား ရေကစားရန် ပင့်ဖိတ်တော်မူကြလော့။”
မဟာဥမ္မဂ္ဂမျောက်ကား အခစားဝင်၍ မင်းတရားကြီး၏ အမိန့်တော်ကို ကြားနာတော်မူသောအခါ ဤသို့ လျှောက်တင်၏။
“အရှင်မင်းတရား၊ အရှင်မင်းတရား၏ အမိန့်တော်ကို ကြားနာရပါပြီ။ သို့သော်ကား ယနေ့ကား လျှပ်တစ်ပြက်မျှသော မိုးသားတိမ်တိုက်တို့သည် မိုးကောင်းကင်၌ ထင်ရှားလျက် ရှိကြကုန်၏။ ယခုအခါ၌ကား ရေကစားတော်မူခြင်းကို မပြုသင့်ပါ။ မိုးရွာသည်ရှိသော် အရှင်မင်းတရား၏ ကျန်းမာရေးကို ထိခိုက်တော်မူအံ့။”
မင်းတရားကြီးကား မဟာဥမ္မဂ္ဂမျောက်၏ စကားကို မနာခံတော်မူ။ ထိုအခါ မဟာဥမ္မဂ္ဂမျောက်သည် အလွန်ပူပန်တော်မူ၏။ မင်းတရားကြီးအား တားမြစ်နိုင်ခြင်းမရှိသောကြောင့် ဤသို့ ဆုံးဖြတ်တော်မူ၏။ “ငါကား မင်းတရားကြီး၏ အန္တရာယ်ကို မကြည့်ရှုဘဲ နေ၍ မဖြစ်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ မင်းတရားကြီးအား ကာကွယ်ရမည်။”
မင်းတရားကြီးသည် မင်းချင်းတို့အား အမိန့်တော်ကို ချမှတ်တော်မူပြီးလျှင် နန်းတော်မှ ထွက်တော်မူ၍ ရေကစားတော်မူရန် စီစဉ်တော်မူ၏။ မဟာဥမ္မဂ္ဂမျောက်ကား မင်းတရားကြီး၏ နောက်မှ ကပ်ပါးလိုက်ပါတော်မူ၏။ မင်းတရားကြီးသည် မြစ်ကမ်းနားသို့ ရောက်တော်မူ၍ ရေကစားတော်မူရန် အဝတ်တို့ကို ချွတ်တော်မူ၏။ မဟာဥမ္မဂ္ဂမျောက်ကား အလွန်စိုးရိမ်တော်မူ၏။ မင်းတရားကြီးအား ဤသို့ လျှောက်တင်၏။
“အရှင်မင်းတရား၊ မိုးကား မကျသေးသော်လည်း လေကား အလွန်တိုက်ခတ်လျက် ရှိ၏။ အထူးသဖြင့် မြစ်ရေကား အလွန်ထန်လျက် ရှိ၏။ ယခုအခါ၌ကား ရေကစားတော်မူခြင်းကို မပြုသင့်ပါ။”
မင်းတရားကြီးကား မဟာဥမ္မဂ္ဂမျောက်၏ စကားကို မခင်းတော်မူ။ “မကြောက်နှင့်။ ငါကား အလွန်ရေကူးကျွမ်းကျင်၏။” ထိုသို့ မိန့်တော်မူပြီးလျှင် ရေထဲသို့ ဆင်းတော်မူ၏။
မဟာဥမ္မဂ္ဂမျောက်ကား မင်းတရားကြီး ရေထဲသို့ ဆင်းတော်မူသည်ကို မြင်တော်မူသောအခါ မင်းတရားကြီးအား အလွန်စိုးရိမ်တော်မူ၏။ မင်းတရားကြီးကား မြစ်အလယ်သို့ ရောက်တော်မူသောအခါ ရုတ်တရက် မိုးကား အလွန်သည်းထန်စွာ ရွာသွန်းတော်မူ၏။ မြစ်ရေကား အလွန်ကြီးထွားလျက် ရစ်ခွေစီးဆင်းတော်မူ၏။ မင်းတရားကြီးကား မိုးမိတော်မူ၍ မြစ်ရေစီးအားကို မခံနိုင်တော်မူတော့။ အလွန်ပင်ပန်းဆင်းရဲတော်မူ၏။
မဟာဥမ္မဂ္ဂမျောက်ကား ထိုအမြင်ကို မြင်တော်မူသောအခါ မင်းတရားကြီးအား ကယ်တင်တော်မူရန် အလို့ငှာ ရေထဲသို့ ခုန်ချတော်မူ၏။ မဟာဥမ္မဂ္ဂမျောက်ကား အလွန်အကင်းပါး၍ ရေကူးကျွမ်းကျင်တော်မူ၏။ မြစ်ရေစီးအားကို အံတု၍ မင်းတရားကြီးဆီသို့ ကူးခတ်တော်မူ၏။ မင်းတရားကြီးကား အလွန်ပင်ပန်းဆင်းရဲလျက် ရှိ၏။ မဟာဥမ္မဂ္ဂမျောက်ကား မင်းတရားကြီးအား ရေထဲမှ ဆွဲခေါ်၍ ကမ်းသို့ ပို့တော်မူ၏။
ကမ်းသို့ ရောက်သောအခါ မင်းတရားကြီးကား မဟာဥမ္မဂ္ဂမျောက်အား ဖက်၍ ဤသို့ မိန့်တော်မူ၏။
“အမတ်သူမြတ် လောကီပညာရှိကြီး၊ ငါကား ယနေ့ မင်း၏ ကျေးဇူးကို ခံရပါ၏။ မင်း၏ ပညာဉာဏ်ကား အလွန်ကြီးမားပါ၏။ ငါကား မင်း၏ အကြံကို မနာခံ၍ အလွန်အမင်းပင် ပျက်စီးရလုနီး ဖြစ်ခဲ့ရပါ၏။”
မဟာဥမ္မဂ္ဂမျောက်ကား မင်းတရားကြီးအား ဤသို့ လျှောက်တင်၏။
“အရှင်မင်းတရား၊ အရှင်မင်းတရား၏ အမိန့်တော်ကို မနာခံခြင်းကား မသင့်ပါ။ သို့သော်လည်း အရှင်မင်းတရား၏ အန္တရာယ်ကို ကာကွယ်နိုင်ခဲ့ရသဖြင့် အလွန်ဝမ်းမြောက်တော်မူပါ၏။ နောင်အခါ၌ကား အရှင်မင်းတရားသည် ပညာရှိတို့၏ အကြံကို နာခံတော်မူပါရန် လျှောက်တင်ပါ၏။”
မင်းတရားကြီးကား မဟာဥမ္မဂ္ဂမျောက်၏ စကားကို ကြားနာတော်မူသောအခါ ဤသို့ မိန့်တော်မူ၏။
“ကောင်းပြီ။ ငါကား ယနေ့မှစ၍ မင်း၏ အကြံကို အလွန်လေးစားပါမည်။ မင်းကား ငါ၏ အပါးတော်၌ အမြဲနေ၍ အကြံဉာဏ်ပေးပါလော့။”
ထိုနေ့မှစ၍ မင်းတရားကြီးကား မဟာဥမ္မဂ္ဂမျောက်အား အလွန်ကြည်ညိုတော်မူ၏။ မဟာဥမ္မဂ္ဂမျောက်ကား မင်းတရားကြီးအား အကြံဉာဏ်ကောင်းတို့ကို ပေးလျက် မင်းတရားကြီးနှင့်အတူ မင်းပြုတော်မူ၏။ ဗာရဏသီပြည်ကား မဟာဥမ္မဂ္ဂမျောက်၏ ပညာဉာဏ်ကြောင့် အလွန်တိုးတက်စည်ပင်၏။ ပြည်သူပြည်သားတို့ကား မင်းတရားကြီးနှင့် မဟာဥမ္မဂ္ဂမျောက်အား အလွန်ချစ်ခင်မြတ်နိုးကြကုန်၏။
နိဂုံး
ဤသို့လျှင် မဟာဥမ္မဂ္ဂမည်သော မျောက်လောကီပညာရှိကြီးကား မိမိ၏ ပညာဉာဏ်ဖြင့် မင်းတရားကြီးအား ကယ်တင်တော်မူ၏။ မိမိ၏ ပညာဉာဏ်ဖြင့် မင်းတရားကြီးအား တရားမင်းပြုစေရန် လမ်းညွှန်တော်မူ၏။ ထိုကြောင့် ပညာဉာဏ်ကား အလွန်အရေးကြီးကြောင်းကို ဤဇာတ်တော်က သက်သေခံလျက် ရှိ၏။
ပညာရှိတို့၏ အကြံဉာဏ်ကို နာခံခြင်းသည် မိမိအကျိုးစီးပွားကို စောင့်ရှောက်ရာရောက်၏။
ပညာပါရမီ
— In-Article Ad —
ပညာရှိတို့၏ အကြံဉာဏ်ကို နာခံခြင်းသည် မိမိအကျိုးစီးပွားကို စောင့်ရှောက်ရာရောက်၏။
ပါရမီ: ပညာပါရမီ
— Ad Space (728x90) —
527Mahānipātaသုဇာတာဇာတ်တော် ရှေးရှေးနှစ်ပေါင်းများစွာက မြတ်စွာဘုရားသခင်သည် ဗာရာဏသီပြည်ကို အုပ်စိုးတော်မူသော မင်...
💡 စဉ်းစားဆင်ခြင်မှုမဲ့သော အပြုအမူများသည် ဒုက္ခကို ဆောင်ကြဉ်းပေးသည်။ ပညာနှင့် သည်းခံခြင်းသည် အောင်မြင်မှုကို ပေးစွမ်းသည်။
237Dukanipātaကုက္ကုရဇာတ်ရှေးရှေးတုန်းက ဟိမဝန္တာတောအုပ်ကြီးထဲမှာ ကျားတစ်ကောင်၊ မျောက်တစ်ကောင်တို့ဟာ အလွန်ရင်းနှီးတ...
💡 အမှန်တရားကို ပြောဆိုခြင်းသည် အကောင်းဆုံးသော နည်းလမ်းဖြစ်သည်။ အမှားကို ဖုံးကွယ်ရန် မကြိုးစားဘဲ ရိုးသားစွာ ဝန်ခံခြင်းသည် ပြဿနာကို ဖြေရှင်းရာတွင် အထောက်အကူ ဖြစ်စေပါသည်။
145Ekanipātaမေတ္တာရှင်မျောက် အခါတစ်ပါး၊ ဘုရားရှင်သည် သာဝတ္ထိပြည်၊ ဇေတဝန်ကျောင်းတော်၌ သီတင်းသုံးတော်မူစဉ်၊ ရှင်သ...
💡 မေတ္တာကရုဏာသည် အလွန်အင်အားကြီးသော အကျင့်တရား ဖြစ်၏။ မေတ္တာတရားဖြင့် သတ္တဝါအပေါင်းကို ချစ်ခင်စောင့်ရှောက်လျှင်၊ မည်သည့် ရန်သူကိုမဆို အောင်မြင်နိုင်၏။ အချင်းချင်း ချစ်ခင်ညီညွတ်ခြင်းသည် တော၊ တောင်၊ ကျေးရွာ၊ မြို့ပြ အားလုံးကို အေးချမ်းသာယာစေ၏။
5Ekanipātaသမုဒ္ဒ (Samudra Jataka)ရှေးရှေးတုန်းက သမုဒ္ဒရာကြီးရဲ့ အနီးမှာ သမုဒ္ဒ လို့ ခေါ်တဲ့ သမုဒ္ဒရာနတ်မင်းကြီ...
💡 မာနကို စွန့်လွှတ်၍ မေတ္တာတရားကို ရှာဖွေခြင်းသည် ကောင်းမြတ်သော ဘဝကို ပေးစွမ်းသည်။ အများ၏ ကောင်းကျိုးအတွက် ဆောင်ရွက်ခြင်းသည် ပိုမို မြင့်မြတ်သော အကျိုးကို ရရှိစေသည်။
144Ekanipātaမေတ္တာရှင်ငါး ကမ္ဘာလောကကြီး၌ ဖြစ်တည်လာခဲ့သည့် အဖြစ်အပျက်များအနက် ကောင်းမြတ်လှသည့် တရားဓမ္မများကို အ...
💡 မိမိကိုယ်ကို မစောင့်ရှောက်ဘဲ သူတစ်ပါးကို ကူညီခြင်းသည် အကျိုးမရှိနိုင်။ မိမိကိုယ်ကို စောင့်ရှောက်ပြီးမှ သူတစ်ပါးကို ကူညီခြင်းသည် အကောင်းဆုံး ဖြစ်၏။
110Ekanipātaဥဒယမင်းသားနှင့် မီးခိုးငွေ့ရှေးအခါက စေတီရ ပြည်တွင် ဥဒယမင်းသား အမည်ရှိသော မင်းသားတစ်ပါး စိုးစံတော်မူ...
💡 သာမန်အရာများတွင်ပင် အရေးကြီးသော အကြောင်းတရားများ ပ隐藏နေတတ်ပြီး သတိပြု၍ စုံစမ်းခြင်းဖြင့် အကျိုးရှိစွာ အသုံးချနိုင်ပါသည်။
— Multiplex Ad —